NETROMYCINE Ampul

Schering Plough

 

Etken Maddeler:

Netilmisin sülfat

 

Piyasa Şekilleri:

50 mg: 2 ml'lik 1 ampul, 150 mg: 1.5 ml'lik 1 ampul, 400 mg: 2 ml'lik 1 ampul içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Günlük doz 6 mg/kg'dır. Bu doz 2-3 eşit kısımda uygulanmalıdır. Tedavi süresi 7-12 gündür. Ağır enfeksiyonlarda günlük doz 7.5 mg/kg'a yükseltilebilir. Renal fonksiyon bozukluğunda dozlar arasındaki sürenin uzatılması ve gerekirse doz miktarının azaltılması gerekir.

 

 

Endikasyonları:

Escherichia coli, Enterobakter ve Serratia grubu bakteriler, Sitrobakter türleri, Proteus türleri (indol pozitif ve indol negatif türler), Pseudomonas aeruginosa, koagülaz pozitif, koagülaz negatif, penisilin ve metisiline dirençli Stafilokok türleri ve Neisseria gonorrhoeae'nin duyarlı türlerinin neden olduğu bakteriyemi, neonatal sepsis ve diğer septisemiler, solunum yollarında görülen ağır enfeksiyonlar, ürogenital sistem enfeksiyonları, deri ve yumuşak doku enfeksiyonları, kemik ve eklem enfeksiyonları, yanıklar, yaralar, perioperatif enfeksiyonlar, peritonit ve diğer karıniçi enfeksiyonlar ve sindirim sistemi enfeksiyonlarının tedavisinde endikedir. Netilmisin, tanısı konmuş ya da kuşkulanılan Gram negatif enfeksiyonların ilk tedavisinde endikedir. Kuşkulanılan Gram negatif enfeksiyonlarda netilmisin tedavisi, duyarlılık testlerinin sonuçlarına, hastanın toleransına ve alınan yanıta göre sürdürülmelidir. Patojenin bilinmediği ağır enfeksiyonlarda, duyarlılık testlerinin sonuçları alınıncaya kadar hasta, bir penisilin ya da sefalosporin ile kombine edilerek netilmisin tedavisine alınabilir. Eğer anaerobik patojenlerden kuşkulanılıyorsa, netilmisin uygun bir antibakteriyel tedaviyle kombine edilerek uygulanmalıdır. Enfeksiyon etkeninin tanımlanmasından sonra netilmisin tedavisi sürdürülmeli ya da başka bir tedaviye geçilmelidir. Netilmisin, Pseudomonas aeruginosa'nın neden olduğu ağır enfeksiyonlarda, karbenesilin ya da tikarsilin ile kombine edildiğinde, etkili olduğu saptanmıştır. Streptokok türlerinin neden olduğu endokarditin tedavisinde netilmisin penisilin grubu bir antibiyotikle kombine kullanılmış ve etkili bulunmuştur. Sepsis ya da stafilokok pnömonisinden kuşkulanılan yenidoğanlarda, netilmisinin bir penisilinle kombine edilerek verilmesi uygundur. Ağır stafilokok enfeksiyonlarında etkinliği gösterilmiş olan netilmisin, penisilin ya da diğer daha az toksik antibiyotikler kontrendikeyse ve duyarlılık testleriyle klinik değerlendirme uygunsa, bu grup enfeksiyonlarda endikedir. Duyarlı stafilokoklar ile Gram negatif patojenlerin birlikte neden oldukları karma enfeksiyonlarda, netilmisin kullanılabilir. Pre-operatif dönemde, duyarlı patojenlerin neden olduğu bilinen ya da neden olduğundan kuşkulanılan enfeksiyonlarda netilmisin tedavisine pre-operatif dönemde başlanması ve post-operatif dönemde devam edilmesi önerilir. Netilmisin, böbrek işlevlerinin normal olduğu akut ve komplikasyonsuz gonokoksik enfeksiyonlarda hem erkekte (üretra, rektum), hem de kadında (üretra, serviks, rektum) başarılı sonuçlar verir. Klinik araştırmalar netilmisinin kanamisin, gentamisin, tobramisin, sisomisin ve amikasin gibi diğer aminoglikozidlere dirençli bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde etkili olduğunu göstermiştir.

 

Kontrendikasyonları:

Netilmisin ya da diğer aminoglikozidlere aşırı duyarlılığı olan ya da toksik reaksiyon gösteren hastalarda kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Aminoglikozid kullanan hastalar, uygulamaya bağlı olarak çıkabilecek toksik etkiler nedeniyle yakından izlenmelidir. Netilmisin tedavisi sırasında görülebilen nefrotoksisite genellikle hafif olmasına rağmen, tedavi sırasında böbrek işlevlerinin yakından izlenmesi önerilir. Nefrotoksisite riski, böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozlarla tedavi edilen hastalarda ve yaşlılarda daha fazladır. Netilmisin tedavisi sırasında ototoksisite, her ne kadar diğer aminoglikozidlere göre daha ender görülüyor ve hafif seyrediyorsa da, öncelikle böbrek yetmezliği olan ya da böbrekleri normal çalışan ancak, ilacı uzun süre ya da yüksek dozda kullanan hastalarda işitme kaybı ve vestibüler bozukluk görülebilir. Tedaviden önce ya da tedavi sırasında böbrek yetmezliği saptanmış hastalarda, böbrek ve 8. kafa çiftinin işlevlerinin izlenmesi önerilir. İdrar, düşük dansite, proteinüri, silindirüri ve hücreler açısından izlenmelidir. Kan üresi, serum kreatinin ya da kreatinin klirensi, belirli aralıklarla kontrol edilmelidir. Olanaklıysa, özellikle risk altındaki hastalarda, seri audiogramlar yapılması önerilir. Ototoksisite ya da nefrotoksisite görüldüğünde, doz ayarlaması yapılmalı ya da tedaviye son verilmelidir. Ender olarak görülen renal ve 8. kafa çifti işlev bozuklukları, tedavi sonuna kadar ortaya çıkmayabilir.Olanaklıysa, yeterli terapötik etkinliği sağlamak ve toksik etkilerden kaçınmak için, aminoglikozid serum düzeyleri izlenmelidir. Netilmisin en yüksek serum yoğunlukları izlenirken, doz, serum düzeyi 16 mcg/ml üzerinde uzun süre kalmayacak biçimde ayarlanmalıdır. Eğer serum düzeyi, ikinci dozun verilmesinden biraz önce ölçülüyorsa, serum düzeyinin, önerilen dozlarda 0.5-2 mcg/ml olması gereklidir; 4 mcg/ml'nin üzerindeki yoğunluklardan kaçınılmalıdır. Serum yoğunluklarının aşırı yüksek olması, renal ve 8. kafa çift bozukluklarının ortaya çıkma riskini artırır. Geniş yanık alanları olan hastalarda, farmakokinetik değişikliklere bağlı olarak, aminoglikozidlerin serum yoğunlukları düşebilir. Bu hastalarda uygun dozun saptanabilmesi için, netilmisinin serum düzeylerinin ölçülmesi özellikle önemlidir. Yaşlı hastalarda, kan üresi ya da serum kreatinin düzeyi gibi rutin testlerle saptanamayacak düzeyde böbrek yetmezliği olabilir. Kreatinin klirensinin saptanması daha yararlıdır. Bu hasta grubunda böbrek işlevlerinin yakından izlenmesi uygundur. Tedavi sırasında hastalara yeterli sıvı verilmesine dikkat edilmelidir. Netilmisin tedavisi, dirençli mikroorganizmaların aşırı üremelerine neden olabilir. Böyle bir durum ortaya çıktığında uygun bir tedaviye başlanması önerilir. Gebelikte kullanımıyla ilgili yeterli bilgi yoktur. Emziren annelerde yapılan araştırmalar, netilmisinin az miktarda süte geçtiğini göstermiştir. Ciddi yan etkilerin ortaya çıkma riski göz önüne alınarak, emzirmeye ya da tedaviye son verilmelidir.

 

Yan Etkileri:

Ender olarak, genellikle hafif renal yan etkiler görüldüğü bildirilmiştir. Renal yan etkiler görülen hastalar, genellikle yaşlı, böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozda tedavi edilen hastalardır ve genellikle belirtiler geriye dönüşümlüdür. Vestibüler ve cochlear toksisite insidansı çok düşüktür. Vestibüler işlevlerindeki azalma, kompensasyon mekanizmalarına bağlı olarak geçici olabilir. Ender olarak görülen cochlear toksisite genellikle geriye dönüşümsüzdür. Bu yan etkiler öncelikle böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozda tedavi edilmiş hastalarda ortaya çıkar. Bazı etkenler aminoglikozidlere bağlı ototoksisiteyi artırabilir. Aminoglikozidlere bağlı ototoksisite, genellikle geçicidir ve baş dönmesi, vertigo, kulak çınlaması, kulaklarda uğuldama ve işitme kaybı biçiminde ortaya çıkabilir. İşitme kaybı, genellikle tiz tonları kapsar. Toksisite riski, netilmisini önerilenden daha yüksek dozda ve daha uzun süre kullanmayan, böbrek işlevleri normal kişilerde düşüktür. Netilmisine bağlı olabilen ve daha ender görülen yan etkiler baş ağrısı, kırıklık, görme bozukluğu, oryantasyon bozukluğu, taşikardi, hipotansiyon, çarpıntı, trombositoz, parestezi, ürtiker, ürperme, ateş, sıvı retansiyonu, kusma ve diyaredir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Sisplatin, basitrasin, polimiksin B, sefaloridin, amfoterisin B, kanamisin, asiklovir, gentamisin, amikasin, sisomisin, tobramisin, neomisin, streptomisin, paromomisin, viomisin ve vankomisin gibi nefrotoksik ilaçlarla kombine ya da peş peşe kullanımdan kaçınılmalıdır. Yaşlılık ve dehidratasyon, toksisite riskini artırabilir. Netilmisin, etakrinik asit ya da furosemid gibi kendileri de ototoksik olan güçlü diüretiklerle birlikte kullanılmamalıdır. Ayrıca, i.v. uygulamada, diüretikler, aminoglikozidlerin serum ve doku yoğunluklarını değiştirerek, toksisitelerini artırabilirler. Nörotoksik ve nefrotoksik antibiyotikler, lokal irrigasyon ve uygulamalarda, belirgin miktarda emilebildiklerinden, olası toksik etkiler, bu tür uygulamalarda da gözönüne alınmalıdır. Aminoglikozidler, belirli sefalosporinlerle birlikte kullanıldıklarında, nefrotoksisitenin arttığı bildirilmiştir. Klinik araştırmalarda her ne kadar nöromüsküler blok ya da respiratuvar paralizi görülmemişse de, hayvan deneylerinde, klinik olarak önerilen dozların üzerindeki dozlarda, bu yan etkilerin ortaya çıktığı bildirilmiştir. Bu bulgular, gentamisin ile birlikte, süksinilkolin, tübokürarin, dekametonyum, anestezikler ya da antikoagülan sitratlar gibi nöromüsküler blok yapan ilaçlar kullanıldığında gözönünde bulundurulmalıdır. Blok oluştuğunda kalsiyum tuzları tabloyu düzeltebilirler. Aminoglikozidler, kuramsal olarak nöromüsküler ileti üzerinde kürara benzer etki yapabildiklerinden, myasthenia gravis, parkinsonizm ya da çocuklarda görülen botulizm gibi nöromüsküler bozukluklarla seyreden hastalığı olanlarda dikkatle kullanılmalıdır.

 

2017© 1ilac.com Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir sağlık sorununuz varsa lütfen hekiminize danışınız.