1ilaç

KABIKINASE Flakon

Pharmacia

 

Etken Madde(ler):

Streptokinaz

 

Piyasa Şekilleri:

750000 IU: 1 flakon ve 5 ml'lik çözücü ampul, 250000 IU: 1 flakon ve 5 ml'lik çözücü ampul, 1500000 IU: 1 flakon ve 10 ml'lik çözücü ampul içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Miyokard enfarktüsünde 1-2 milyon IU i.v. veya 250-300 bin IU intrakoroner yolla 30-60 dakika içinde; derin ven trombozu, pulmoner emboli ve arteriyel tıkanmalarda 250.000 IU (S.F içinde 30 dakikada) daha sonra 3 gün süreyle ve saat başı olmak üzere 100.000 IU; hemodiyalizde oluşan pıhtılaşmada 100.000 IU (100 ml S.F içinde); intraplevral yapışıklıklarda 250.000 IU (100 ml S.F içinde) ve triküspid kapak protezlerinde saatte 100.000 IU olacak şekilde 250.000 IU 30 dakikada i.v. infüzyon şeklinde uygulanır.

 

 

Endikasyonları:

Akut arteriyel tromboz ve embolizm, akut miyokard enfarktüsü (AMI), akut masif pulmoner embolizm, derin ven trombozu (DVT) ve hemodiyaliz şantlarında pıhtılaşmada endikedir.

 

Kontrendikasyonları:

Yakın zamanda (10 gün) geçirilmiş travma veya travmatik işlemler (örn. ameliyat, biopsi veya invaziv diyagnostik işlem); ciddi, kontrol edilemeyen hipertansiyon; hipertansif veya diyabetik retinopati; son 2 ay içinde geçirilmiş serebrovasküler olaylar, intrakranyal malignansi; iç kanama potansiyeli (örn. peptik ülser, ülseratif kolitis, divertikülitis veya dahili tümoral hastalıklar); trombositopeni dahil, hemorajik diyatez veya belirgin hepatik veya renal bozukluklarda trombolitik tedavi kanama riskini arttırdığından kontrendikedir. Streptokinaz, kardiyak embolizm potansiyeli olan hastalarda da (yani atriyal fibrilasyonu ile seyreden mitral kapak hastalığı, bakteriyel endokardit) kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Streptokok enfeksiyonları veya önceki streptokinaz kullanımının 5. günü ila 6 aylık bir süre arasında kullanılır ise, nötralize edici antikorların yüksek titrelerine bağlı olarak, artması olası rezistans nedeni ile etkisiz olabilir. Bazen streptokinaz kullanımını takip eden 12. ayda dahi streptokinaz antikor seviyesi yükselmiş olarak kalabilir. Miyokard enfarktüsünde trombolitik tedavi uygulanan 75-80 yaşındaki hastalarda önemli mortalite azalması gösterilmiştir. Streptokinazın beklenen yararları bu grupta artan hemoraji riskine karşı tartışmalıdır. İntramüsküler enjeksiyon ile uygulanmamalıdır. Akut miyokard enfarktüsünün tedavisinde sıklıkla gözlenen kan basıncında düşme, aşırı hızlı bir infüzyona bağlı olabilir ve infüzyonun geçici olarak kesilmesi veya hızın azaltılması ile kontrol altına alınabilir. Eğer majör kanama görülür ise infüzyon derhal durdurulmalı ve tercihen soğutularak çökeltilmiş veya taze donmuş plazma veya tam kan verilmelidir. Eğer gerekir ise antifibrinolitik bir ajan kullanımı düşünülmelidir. Minör kanama genellikle tedaviyi kesmeksizin kontrol altına alınabilir. Tedavi antikoagülan ile takip edilmelidir. Heparin tedavisine, infüzyonun kesilmesini takip eden 4 saat içinde başlanılmamalıdır; akut miyokard enfarktüsü takip eden optimal trombolizis sonrası antikoagülan rejimi netlik kazanmamıştır. Spesifik olarak kontrendike olmadıkça miyokard enfarktüslü hastalar ilave oral düşük doz asetil salisilik asit almalıdır. Hamilelik sırasında streptokinazın güvenli kullanımı henüz tesbit edilmemiştir. Trombolitik tedaviden, plasental ayrılma riski nedeni ile hamileliğin ilk 18 haftası içinde sakınılmalıdır.

 

Yan Etkileri:

Hipertansiyon ve bradikardi miyokard enfarktüsü geçirmekte olan hastalarda trombolitik tedavi ile ilgili mutad komplikasyonlardır (%10). Açılan deliklerden ve ameliyat yerlerinden minör kanamalar %3-4'lük bir insidans ile görülebilir. Transfüzyon gerektiren major hemorajik ataklar %0.5'lik bir insidans ile görülür. Menstrüel kanama artabilir. Ateş dahil alerjik reaksiyonlar hastaların %5'den azında rapor edilmiştir. Anaflaktik reaksiyonlar nadirdir (%0.1'den az). Artralji /artrit, vaskülit nadiren rapor edilmiştir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Hemoraji riski, heparin, kumarin türevleri veya trombosit fonksiyonuna etki eden ilaçlar (asetil salisilik asit, pirazolon türevleri) almakta olan veya yakın bir geçmişte almış olan hastalarda artar.