BENİSON Ampul

Osel

 

Etken Madde(ler):

Difenhidramin HCl 20 mg/2 ml

 

Piyasa Şekilleri:

2 ml'lik 5 ampul, 2 ml'lik 100 ampul içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde i.v veya derin i.m yolla 10-50 mg (gerekirse 100 mg) ve çocuklarda 5 mg/kg'dır. Bu doz 4 eşit kısımda uygulanmalıdır. Maksimum günlük doz erişkinlerde 400 mg ve çocuklarda 300 mg'dır.

 

 

Endikasyonları:

Başlıca alerjik belirtilerin tedavisinde kullanılır. Rinit, konjunktivit, kaşıntılı deri hastalıkları ile ürtiker ve anjiyonörotik ödem dahil aşırı duyarlılık durumlarındaki belirtilerin tedavisinde kullanılır. Antiemetik özelligi nedeniyle, yolculuğa çıkmadan yarım saat önce alındığında, taşıt tutması durumuna da etkilidir. Antimuskarinik etkinliği nedeniyle, parkinsonizmin kontrolünde ve ilaçlara bağlı ekstrapiramidal bozukluklarda kullanılır. Santral yoldan oluşturduğu güçlü sedasyon nedeniyle, uykusuzluk durumlarının kısa süreli tedavisinde de kullanılabilir.

 

Kontrendikasyonları:

Preparatın bileşimindeki maddelerden birine aşırı duyarlılık durumunda, prematüre ve yeni doğan bebeklerde kullanılmamalıdır.

 

Uyarılar:

Yaşlı hastalar antihistaminiklerin antimuskarinik, sedatif ve hipotansiyon dahil bir çok yan etkisine daha yatkın olduklarından, yaşlı hastalarda kullanımda dikkat gerekir. Antihistaminiklerin çoğu sersemlik haline yol açtığından, motorlu taşıt sürücülerinde ya da dikkat gerektiren aletlerin kullanıldığı işlerde çalışanlarda difenhidramin kullanırken dikkatli olunmalıdır. Hastalar difenhidramin kullanırken merkezi sinir sistemi depresanları ve alkollü içecek almamaları konusunda uyarılmalıdır. Antihistaminikler; dar açılı glokom, idrar retansiyonu, prostat hipertrofisi ve piloroduodenal obstrüksiyonu,hipertiroidi, hipertansiyon ya da başka bir kardiyovasküler hastalığı, kronik obstruktif akciğer hastalığı ve astımı olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Plasentadan geçtiği için gebelikte ancak çok gerekliyse kullanılmalıdır. Süt salgısına da geçebileceğinden, emziren annelerde difenhidramini ya da emzirmeyi kesme konusunda karar verilmelidir.

 

Yan Etkileri:

Antihistaminiklerin en sık görülen yan etkileri merkezi sinir sistemiyle ilişkili olanlardır. Merkezi sinir sisteminde sedasyona yol açabildikleri gibi, özellikle çocuklarda paradoksal bir uyarılmaya da yol açabilirler. Antihistaminikler, antimuskarinik etkileri nedeniyle ağızda kuruma idrar zorluğu, görmede bulanıklık ve kabızlık gibi antikolinerjik yan etkilere yol açabilirler. Ayrıca; epigastrik rahatsızlık hissi, iştahsızlık, bulantı, kusma, ishal ya da kabızlık, bronşiyal salgılarda koyulaşma görülebilir. Özellikle topikal yoldan kullanılanlar aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir. Işığa duyarlılık ve kimyasal olarak benzer preparatlara çapraz duyarlılık da görülebilir. Preparatın antikolinerjik ve/veya lokal anestezik (kinidin benzeri) özelliklerine bağlı taşikardi, palpitasyon, EKG değişiklikleri, aritmi, hipotansiyon ve hipertansiyon görülebilir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Antihistaminik ilaçlarla birlikte kullanıldığında; alkolün ya da barbitüratlar, hipnotikler, opiyat analjezikler, anksiyolitik sedatifler ve nöroleptikler gibi merkezi sinir sisteminde sedasyona yol açan ilaçların sedatif etkileri artabilir. MAO inhibitorü ilaçlar antihistaminiklerin antimuskarinik etkilerini, antihistaminikler de atropin ve trisiklik antidepresan ilaçlar gibi antimuskarinik ilaçların etkisini arttırabilir. Antihistaminikler; aminoglikozitler gibi ototoksisite riski olan ilaçların, bu riskiyle ilgili uyarı işaretlerini maskeleyebilir. Deri testlerinde pozitif sonuç alınmasını baskılayabileceğinden, bu testler uygulanmadan önce, antihistaminik tedavisi kesilmelidir. Difenhidramin, temazepam metabolizmasında azalmaya yol açabilir. Difenhidramin, sitokrom P-450 enzim sistemini inhibe ettiğinden, genetik polimorfizmi test etmekte kullanılan debrizokin maddesi ile etkileşim gösterebilir.

2016© 1ilac.com Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir sağlık sorununuz varsa lütfen hekiminize danışınız.