1ilaç

TELEBRIX-30 IV Flakon

Guerbet

 

Etken Maddeler:

Meglumin iyoksitalamat 660.3 mg/ml

 

Piyasa Şekilleri:

100 ml'lik 1 i.v. flakon içeren ambalajlarda.

 

Kullanım Şekli:

Anjiyografide yapılacak incelemenin tipine göre doz değişir. Tekrarlanan enjeksiyonlarda doz 4-5 ml/kg'dan fazla olmamalıdır. Her enjeksiyonda maksimum doz 100 ml'dir. Ürografide erişkin dozu 1 ml/kg'dır. Pediyatrik kullanımlarda uygulanacak doz yaş ve ağırlığa göre saptanır.

 

 

Endikasyonları:

Spesifik olarak serebral arteriografi, arteriografi ve venografide; genel olarak suda çözünen üç iyotlu kontrast maddelerin bütün endikasyonlarında (intravenöz ürografi, bilgisayarlı tomografi vs.) kullanılır.

 

Kontrendikasyonları:

Miyelografide kesinlikle kullanılmamalıdır.

 

Uyarılar:

Suda çözülebilen üç iyotlu kontrast maddeler bazen ciddi hatta fatal yan etkilere yol açabilir. Bu yan etkilere daha önceden intravasküler radyodiagnostik maddelere karşı reaksiyon geliştiren veya allerji hikayeleri (astma, egzema, ürtiker, saman nezlesi, besin ve ilaç allerjileri) bulunan hastalarda daha sık rastlanır. Ancak bunlar daima ön belirti vermeden ortaya çıkarlar. Uygulama boyunca devamlı tıbbi kontrol, özellikle nabız ve kan basıncı kontrolü yapılması ve oIası reaksiyonları düşünerek damar yolu açık tutulmalıdır. Ürografik/anjiyografik incelemelerden önce tiroid fonksiyon testleri uygulanmalıdır. Çünkü tiroid geçici bir süre iyotla sature olacaktır. Ağır karaciğer yetmezliği, konjestif kalp yetmezliği, ağır solunum yetmezliği, allerji hikayesi veya iyot duyarlılığı olan hastalarda dikkatli olmalıdır. Uygulamadan önce dehidratasyon önlenmeli; böbrek yetmezliği olan kişilerde, diyabetiklerde, miyelomlularda, hiperürisemisi olan hastalarda, yeni doğanlarda ve ateromalı yaşlılarda yeterli diürez sağlanmalıdır. Kontrast maddeler, advers etkilerine maruz kalabilecek yüksek risk grubundaki hastalara premedikasyon önerilir (alerjik bireyler ve iyota duyarlı olanlar).

 

Yan Etkileri:

Sıklıkla sıcaklık hissi (özellikle Iarinks ve karın-pelvis bölgesinde), deride (özellikle yüzde) kızarma; daha seyrek olarak bulantı veya bazen kusma görülebilir. Bu reaksiyonlar geçicidir. Görülebilen daha ciddi reaksiyonlar: eritem (genelde ürtiker tipinde), aniden gelişen şok. Şok kontrast madde miktarına ve enfeksiyon oranına bağlı değildir. Kan basıncında düşüşler ve diğer bazı sistemlere (sindirim, sinir, solunum, kardiyovasküler) ilişkin belirtiler ile tanımlanabilir, şiddeti çok değişiktir, çok hafiften fatale dek değişebilir. Nefrotoksisite, dehidrate hastalara çok yüksek dozlarda uygulandığında ortaya çıkar.