ZEFFIX Film Tablet

 GlaxoSmithKline (GSK)

Formüler > Enfeksiyonlar > Antiviral İlaçlar > HIV Virüsü > Lamivudin

 

 

Etken Madde(ler):

Lamivudin 100 mg

 

Piyasa Şekilleri:

28 film tablet

 

Kullanım Şekli:

Önerilen dozajı günde bir kez 100 mg’dır. Yiyeceklerle veya yiyeceksiz alınabilir. Tedavi sırasında hasta uyumu izlenmelidir. Eğer ilaç kesilirse, hastalar rekürran hepatit bulguları açısından periyodik olarak izlenmelidir. Böbrek yetmezliği: Lamivudin serum konsantrasyonları (EAA) orta ve şiddetli renal yetmezlikte azalmış renal klirens nedeniyle artar. Kreatinin klirensi 50 ml/dak’dan az olan hastalarda dozaj azaltılmalıdır. 100 mg altındaki lamivudin dozları için oral solüsyon kullanılmalıdır. Birlikte böbrek yetmezliği yoksa hepatik yetmezlikte doz ayarlaması gerekli değildir.

 

 

Endikasyonları:

Kronik hepatit B'li ve hepatit B virüs (HBV) replikasyonu kanıtlanan 16 yaş ve üzeri hastaların tedavisinde kullanılır. Zidovudin ile kombinasyonu, ilerlemiş bağışıklık yetersizliği olan (CD4 sayımı <=500 hücre/mm3), daha önce antiretroviral tedavi uygulanmamış ya da daha önce zidovudin ile tedavi edilmiş HIV ile enfekte erişkinlerin ve ilerlemiş bağışıklık yetersizliği olan, daha önce tedavi uygulanmamış veya zidovudin ile tedavi edilmiş HIV ile enfekte çocukların (>=3 aylık) tedavisinde endikedir.

 

Kontrendikasyonları:

Lamivudine veya preparatın bileşiminde bulunan diğer maddelere aşırı duyarlı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Hastalar tedavi sırasında kronik hepatit B tedavisinde uzman bir hekim tarafından düzenli olarak kontrol edilmelidir. Kronik hepatit B'li hastalarda lamivudinin kesilmesini takiben, bazı hastalarda rekürran hepatit klinik ve laboratuvar bulguları saptanabilir ki bu durumun dekompanse karaciğer hastalığı olanlarda daha ciddi sonuçları olabilir. Eğer lamivudin kesilirse, hastalar en az dört ay rekürran hepatit bulguları açısından hem klinik hem de serum karaciğer fonksiyon testleri (ALT ve bilirubin düzeyleri) için periyodik olarak izlenmelidir. Tedavi sonrası rekürran hepatit bulguları gelişen hastalarda tedavinin yeniden başlanması konusunda yeterli klinik veri yoktur. Orta veya şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda, serum lamivudin konsantrasyonları (EAA) azalan renal klirensten ötürü artar ve bu nedenle kreatinin klirensi <50ml/dakika olan hastalarda doz azaltılmalıdır. Aynı zamanda HIV ile enfekte olan hastalarda ve halen lamivudin veya lamivudin/zidovudin tedavisi alan veya bu tedavilerin uygulanması planlanan hastalarda, HIV enfeksiyonu için uygulanan lamivudin dozuna (genellikle 150mg/günde 2kez) devam edilmelidir. Gebe kadınlarda hepatit B virüsünün maternal-fötal bulaşması hakkında bilgi yoktur. Tedavinin hepatit B virüsünün başkalarına bulaşma riskini azalttığı kanıtlanmamıştır, bu bakımdan hastalar uygun önlemler alınmaya devam etmeleri konusunda uyarılmalıdır. Lamivudinin gebe kadınlardaki güvenilirliği ile ilgili sınırlı bilgi vardır. Kadınlardaki çalışmalar lamivudinin plasentadan geçtiğini doğrulamıştır. Doğum sırasında bebeğin serumundaki lamivudin konsantrasyonları annenin serumu ve göbek kordon serumundaki ile benzerdir. Gebelikte beklenen yararları riskini dengeliyorsa kullanılmalıdır. Tedavi edilirken gebe kalan hastalarda lamivudin tedavisi kesilirken rekürran hepatit olasılığı gözönünde bulundurulmalıdır. Lamivudin oral uygulamayı takiben anne sütü ile serumda bulunan konsantrasyonlara benzer düzeylerde (1-8 mg/ml) atılır. Maternal süt yolu ile çok daha yüksek konsantrasyonlarda lamivudin alan neonatal sıçanlardaki hayvan çalışmalarından elde edilen veriler anne sütündeki lamivudin konsantrasyonlarının emzirilen bebeklerde toksisiteye yol açma olasılığının az olduğunu göstermektedir.

 

Yan Etkileri:

En yaygın bildirilen advers olaylar kırıklık, bitkinlik, solunum yolu enfeksiyonları, başağrısı, karında rahatsızlık ve ağrı, bulantı, kusma ve diyaredir. Tedavi edilen hastalarda daha yaygın olan ALT yükselmeleri dışında kronik hepatit B hastalarındaki laboratuvar anormallikleri insidansı plasebo ile tedavi gruplarında benzer olmuştur. Rekürran hepatit olgularının tedaviyle mi yoksa daha önceki altta yatan hastalık ile mi ilişkili olduğu belirsizdir. HIV enfeksiyonu olan hastalarda, pankreatit ve periferal nöropati (veya parestezi) vakaları bildirilmiştir; ancak lamivudin ile ilişkisi açık değildir. Kronik hepatit B hastalarında, bu olayların insidansı lamivudin ile tedavi edilenlerle plasebo uygulananlar arasında bir farklılık göstermemiştir. HIV hastalarında nükleosid analogları ile kombinasyon tedavisinde genellikle şiddetli hepatomegali ve hepatik steatozis ile birlikte laktik asidoz vakaları bildirilmiştir. Dekompanse karaciğer hastalığı olan hepatit B hastalarında bu gibi advers etkiler nadiren bildirilmişse de bu olayların tedaviye bağlı olduğu kanıtlanmamıştır.

 

İlaç Etkileşimleri:

Lamivudin başlıca aktif organik katyonik sekresyon ile elimine edilir. Trimetoprim gibi özellikle organik katyonik transport sistemi aracılığıyla başlıca aktif renal sekresyonla elimine olan diğer ilaçlarla birlikte verildiğinde ilaç etkileşme olasılığı düşünülmelidir. Başlıca aktif organik anyonik yolla veya glomerüler filtrasyonla atılan ilaçların lamivudin ile klinik olarak önemli bir etkileşimi olması beklenmez. Trimetoprim/sülfametoksazol 160mg/800mg verilmesi lamivudine maruz kalmayı %40 civarında arttırır. Lamivudin trimetoprim/sülfametoksazol farmakokinetiğini etkilemez. Bununla beraber, hastada renal yetmezlik olmadıkça lamivudin dozunda ayarlama gerekmez. Lamivudin ile verildiğinde zidovudin için Cmaks'ta orta derecede bir artış (%28) gözlenmiştir. Zidovudinin lamivudin farmakokinetiği üzerinde etkisi yoktur. Yaygın olarak kullanılan immunosupresan ilaçlarla (ör. siklosporin A) etkileşim çalışmaları yapılmamıştır.

2017© 1ilac.com Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir sağlık sorununuz varsa lütfen hekiminize danışınız.